|
Η 17η διοργάνωση της Διεθνούς Συνάντησης Σύγχρονης Τέχνης Art-Athina ανήκει πλέον στο παρελθόν και έκανε όλους εμάς, τους πιστούς της εικαστικής δημιουργίας, να αναφωνήσουμε πως «κάθε φέτος και καλύτερα»!
Ίσως να είναι τυχαίο γεγονός.. Ίσως, και πιο πιθανόν, να πρόκειται για ένα σημείο των καιρών που επιβάλλει τον επαναπροσδιορισμό των αξιών και της ουσίας των πραγμάτων. Η στροφή των ανθρώπων στην τέχνη και, εν γένει, στον πολιτισμό σε δύσκολες, κοινωνικά και οικονομικά, συγκυρίες είναι κάτι που ιστορικά αποδεικνύεται και που στη συγκεκριμένη περίπτωση επιβεβαιώνεται απόλυτα.
Το κοινό είχε τη δυνατότητα να απολαύσει έργα καλλιτεχνών στα περίπτερα των γκαλερί, που φάνηκαν να έχουν βελτιωθεί σε ποιότητα σε σχέση με τα προηγούμενα έτη. Από αυτές τις δημιουργίες υπήρχαν πολλές που ξεχώρισαν. Οι καλλιτέχνες φάνηκε πως, μέσα από πληθώρα υλικών και τεχνικών, είχαν τη διάθεση να σοκάρουν, να ασκήσουν κριτική στα κακώς κείμενα, να ψέξουν τους ακούντες βία οποιασδήποτε μορφής και, φυσικά, να καταστήσουν τα έργα τους καθρέφτες της σύγχρονης πραγματικότητας.
Μεταξύ των πολυάριθμων δημιουργιών υπήρξαν κάποιες που δεν μας «άγγιξαν», πολλές που μας εξέπληξαν, αρκετές που μας γοήτευσαν και ορισμένες που θα μας μείνουν αξέχαστες! Αδιαμφισβήτητα, στην τελευταία κατηγορία εντάσσεται το έργο της Χρύσας, που παρουσιάστηκε στο περίπτερο της Mihalarias Art, ποιητικό και ιδιαίτερα δυναμικό, όπως δυναμικό ήταν το περιβάλλον της Νέας Υόρκης που έζησε και δημιούργησε η καλλιτέχνις. Αξιόλογες προσπάθειες, επίσης, συναντήσαμε στα περίπτερα της Fran?oise Heitsch και της Αίθουσας Τέχνης «Καπλανών 5», κυρίως, με τα έργα της Πόπης Τσουκάτου και του Δημήτρη Αναστασίου.
Γιαβρόπουλος Ν., Αθήνα 2.450 χρόνια μετά.
Εντυπωσιακή και, συνάμα, πρωτότυπη ήταν η εγκατάσταση του Νίκου Γιαβρόπουλου, «Αθήνα 2.450 χρόνια μετά». Ο καλλιτέχνης συγκλονισμένος από την έξαρση της βίας στην Αθήνα δημιούργησε μια συγκλονιστική σειρά από έργα, ανάμεσά τους και αυτό που παρουσιάστηκε στην Art-Athina από το περίπτερο της Cheapart. Στόχος του ο σχολιασμός της ελληνικής κοινωνίας 2.450 χρόνια μετά την αποπεράτωση του γλυπτικού διάκοσμου του Παρθενώνα, αυτού του παγκόσμιου μνημείου - συμβόλου της δημοκρατίας και του πολιτισμού. Το έργο αποτελείται από ένα γύψινο προσομοίωμα των νοτίων μετόπων του Παρθενώνα, όπου πάνω στις αρχικές βίαιες σκηνές της κενταυρομαχίας, προβάλλεται μία επαναλαμβανόμενη σκηνή από πρόσφατη βίαιη σύγκρουση στους δρόμους της Αθήνας, επιτυγχάνοντας έτσι τη σύνδεση παρελθόντος και παρόντος.
Gilbert & George
Σταθερή αξία η γκαλερί Bernier-Eliades που παρουσίασε την καινούρια ενότητα έργων των Gilbert & George με τον προκλητικό τίτλο Urethra Postcard Pictures, οι οποιοι συνέλεξαν καρτ ποστάλ μαζικής κατανάλωσης και δημιούργησαν συνθέσεις αξιοποιώντας 13 φορές την ίδια τυποποιημένη εικόνα, σκιαγραφώντας το πορτρέτο της σύγχρονης Βρετανίας.
Τέλος, χαραγμένοι στη μνήμη μας έμειναν οι πίνακες του Andrew Gifford, Γιώργου Ρόρρη και του Φώτη Πεχλιβανίδη, οι «Άνθρωποι-Βιβλία» του Γιώργου Λάππα, οι μεταπλάσεις των έργων του Velasquez, του Delacroix, του Picasso, και του Munch από την Αρτέμιδα Ποταμιάνου, οι «Ενδιάμεσοι Χρόνοι» της Νίνας Παππά, καθώς επίσης και η ευρηματική, νέα πρόταση την Ειρήνης Αθανασιάδου, στο πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη, που αφορούσε σε πρωτότυπα και τολμηρά κοσμήματα από πλαστικές σακουλές που συρρικνώνονται και σταθεροποιούνται.
Με το εικαστικό εξιτήριο ανά χείρας, από την Ομάδα Δράσης Εν Φλω, αποχαιρετήσαμε τη διεθνή φουάρ με μια γλυκιά γεύση και με ιδιαίτερες προσδοκίες για την επόμενη..
Πόπη Τσουκάτου
Αναστασίου Δ., Συνάντηση, 2011.
 
Gallery Fran?oise Heitsch
Andrew Gifford, The Parade in Winter: January 4.50 p.m.
Γιώργος Ρόρρης
Φώτης Πεχλιβανίδης
Αλέξης Βερούκας
Λάππας Γ., Άνθρωποι-Βιβλία, 2010.
Ποταμιάνου Α., Η Καταγωγή των ειδών: Οι δεσποινίδες των τιμών.
Ποταμιάνου Α., Η Καταγωγή των ειδών: Γκερνίκα.
Παππά Ν., Ενδιάμεσοι Χρόνοι.
Ειρήνη Αθανασιάδου
Εν Φλω
|
