Αυτό το κείμενο αποτελεί απόσπασμα κειμένου των 64, μέχρι στιγμής, «Κινηματογραφιστών στην Ομίχλη», που συνεχίζουν να αγωνίζονται για την ψήφιση κι εφαρμογή ενός νέου Νόμου για τον Ελληνικό Κινηματογράφο.

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Μύθος πρώτος: "Ο κινηματογράφος στην Ελλάδα είναι κρατικοδίαιτος".

Εδώ και χρόνια μας λένε ότι ο ελληνικός κινηματογράφος είναι κρατικοδίαιτος, με σκοπό να ενοχοποιήσουν εμάς που πασχίζουμε να κάνουμε ταινίες, συγκρίνοντάς μας με παράσιτα που τρέφονται από το κράτος.
Ο ελληνικός κινηματογράφος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΣ.

Κάθε χρόνο, το ελληνικό κράτος εισπράττει περίπου 10.000.000 ευρώ από τον ειδικό φόρο θεαμάτων, ποσό το οποίο διαφοροποιείται ανάλογα με τα συνολικά εισιτήρια της χρονιάς.  Προσοχή: τα χρήματα αυτά δεν προέρχονται από τον προϋπολογισμό του κράτους, αλλά από την άμεση φορολόγηση εκείνων που πηγαίνουν σινεμά. Ο φόρος αυτός δημιουργήθηκε (στη βάση του γαλλικού νόμου), ρητά και καθαρά ΓΙΑ ΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

Ο νόμος προβλέπει την παρακάτω κατανομή του φόρου και με την εξής ιεραρχία:

Α. Αφαιρείται πρώτα το ποσό που πρέπει να αποδοθεί στους παραγωγούς με βάση τα εισιτήρια που έκοψαν οι ταινίες τους. (Πέρυσι π.χ. οι ελληνικές ταινίες έκοψαν 2.500.000 εισιτήρια και θα έπρεπε να τους αποδοθούν 2.000.000 ευρώ).
Β. Στη συνέχεια αποδίδεται ο φόρος που αναλογεί στις αίθουσες και τη διανομή που θα μπορούσε κανείς να τον υπολογίσει σε περίπου 2.000.000 ευρώ.
Γ. Τέλος, από το ποσό που απομένει, δηλαδή 6.000.000 ευρώ, το 60% πρέπει να δίνεται στο ΕΚΚ (δηλαδή 3.600.000) και το υπόλοιπο 40% να χρησιμοποιείται για να καλύψει διάφορες κινηματογραφικές και μόνο ανάγκες του ΥΠΠΟ.
Αυτά λέει ο ΝΟΜΟΣ?

Πώς τον εφαρμόζει όμως η πολιτεία;
Α. Η πολιτεία ΔΕΝ απέδωσε ποτέ το ποσό που, βάσει του νόμου, ανήκει στους παραγωγούς. Και αυτό από το 1988 που ψηφίστηκε ο νόμος.
Β. Δίνονται περί τα 2.000.000 στις αίθουσες και τη διανομή.
Γ. Αποδίδονται περίπου 3.000.000 ? 3.500.000 ευρώ στο ΕΚΚ, που είναι και το συνολικό ποσό που κατά μέσο όρο το χρόνο η πολιτεία επενδύει για την παραγωγή μεγάλου μήκους ταινιών.
Πού καταλήγουν τα υπόλοιπα 5.000.000 ευρώ;
Μέρος αυτού του ποσού χρηματοδοτεί τα διάφορα φεστιβάλ, μικρά και μεγάλα, σωματεία και συλλόγους του χώρου, κάτι που προβλέπεται από το νόμο.
Οι υπεύθυνοι για τα κινηματογραφικά θέματα στο ΥΠΠΟ δηλώνουν όμως, ότι το 10% του συνολικού ποσού, δηλαδή 1.000.000 ευρώ, πηγαίνει σε ένα σύλλογο-σωματείο ελεγκτών του Υπουργείου Οικονομικών. Άλλοι δηλώνουν ότι, μέσω αυτού του φόρου, χρηματοδοτείται η μπάντα του Δήμου Αθηναίων και πιθανώς και άλλες μπάντες Δήμων και κοινοτήτων?Καλούμε το Υπουργείο Πολιτισμού να δημοσιοποιήσει τα επίσημα στοιχεία.

Μύθος δεύτερος: "Ο ελληνικός κινηματογράφος στερείται εμπορικής και καλλιτεχνικής αξίας"

Η πραγματικότητα διαψεύδει τους επικριτές της ελληνικής ταινίας. Πέρσι οι ελληνικές ταινίες έκοψαν 2.500.000 εισιτήρια, νούμερο που αντιστοιχεί στο 20% των πανελλαδικά συνολικών εισιτηρίων της χρονιάς και έδωσαν δουλειά σε μεγάλο αριθμό εργαζομένων σε όλο το φάσμα της κινηματογραφικής παραγωγής και διανομής. Με άλλα λόγια οι ταινίες αυτές δημιούργησαν κύκλο εργασιών που ξεπερνάει τα 25.000.000 ευρώ.

Μπορεί ο κινηματογράφος στην Ελλάδα να είναι μια βιοτεχνία, εκφράζει όμως μια οικονομική δραστηριότητα διόλου αμελητέα. Απασχολεί ένα μεγάλο αριθμό εργαζομένων, σεναριογράφους, συνθέτες, ηθοποιούς, τεχνικούς, εργαστήρια, διανομείς, αιθουσάρχες, υπαλλήλους αιθουσών και εταιρειών διανομής και πολλούς άλλους που ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με τον κινηματογράφο.Το ελληνικό κράτος έχει επιπλέον έσοδα από τις δραστηριότητες αυτές μέσω του ΦΠΑ, τουλάχιστον 5.000.000 ευρώ ετησίως. Το ποσό αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που διατίθεται στο ΕΚΚ για την ανάπτυξη της κινηματογραφικής παραγωγής, επομένως για την πολιτεία αυτή η δραστηριότητα είναι κερδοφόρα. Ο κλάδος μας συνεισφέρει στον προϋπολογισμό!

Τα τελευταία χρόνια οι βραβεύσεις των ελληνικών ταινιών πληθαίνουν, και νέα ονόματα με πολύ σημαντικές διακρίσεις προστίθενται στη λίστα των ήδη καταξιωμένων Ελλήνων κινηματογραφιστών. (Ενδεικτικά Αγγελόπουλος, Βούλγαρης κ.ά.) Οι ταινίες των Γιάνναρη, Οικονομίδη, Αναστόπουλου, Κούτρα, Αλεξίου, Τσίτου, Λάνθιμου και πολλών άλλων συμμετείχαν ή/ και βραβεύθηκαν στα φεστιβάλ των Καννών, Βερολίνου, Ρότερνταμ, Τορόντο, Βενετίας και Λοκάρνο. Ποιο είναι το συνολικό ποσό με το οποίο η πολιτεία χρηματοδότησε την παραγωγή, μέσω του ΕΚΚ, όλων αυτών των ταινιών μαζί;Το συγκλονιστικό ποσό του 1.000.000 ευρώ?! Ποσό που αντιστοιχεί στο 40% του κόστους μιας και μόνον μιας low budget ευρωπαϊκής ταινίας. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι ελληνικές ταινίες καλούνται να ανταγωνιστούν ισότιμα τις ξένες, παρόλες τις διαφορετικές οικονομικές προδιαγραφές τους.

Το όφελος της χώρας μας από τη διεθνή παρουσία των ελληνικών ταινιών στα ξένα φεστιβάλ είναι μεγάλο. Έχει αναλογιστεί ποτέ ο Υπουργός πολιτισμού, ή ακόμη και ο Υπουργός Τουρισμού, πόσα περισσότερα χρήματα θα έπρεπε να επενδυθούν για μια αντίστοιχη προβολή της χώρας στο εξωτερικό?

Μύθος τρίτος: "Η ΕΡΤ σέβεται το νόμο του 1,5%"

"Η ΕΡΤ, ως νομοταγής εταιρία του Δημοσίου, επενδύει το 1,5% του κύκλου εργασιών της στην παραγωγή ή συμπαραγωγή κινηματογραφικών ταινιών σύμφωνα με το ν. 1866/1989". Ο πρόεδρος της ΕΡΤ κάθε χρονιά μάς δηλώνει με υπερηφάνεια στην Τελετή Απονομής των Κρατικών Βραβείων, ότι η ΕΡΤ είναι η μόνη που σέβεται το 1,5% και ότι το "αποδεικνύει στην πράξη στηρίζοντας τον ελληνικό κινηματογράφο".

Αυτό δεν ισχύει: Η ΕΡΤ με βάση την απλή αριθμητική που προκύπτει από τον κύκλο εργασιών της θα έπρεπε να επενδύει στα πλαίσια αυτού του νόμου 5.000.000 ευρώ, ενώ στην πραγματικότητα επενδύει 750.000 ? 1.000.000 ευρώ. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κατήργησε τελείως την επιτροπή του 1,5%, η οποία με τα χίλια ζόρια, μόλις πριν από λίγες ημέρες επανασυστάθηκε για να μοιράσει τα «ψίχουλα» στις υπεράριθμες πλέον συσσωρευμένες προτάσεις.
Επιπλέον, η ΕΡΤ δεν αποκαλύπτει πόσα χρήματα και από πόσα χρόνια, χρωστάει στο ΕΚΚ για τα προγράμματα που από κοινού υλοποιούν.