|
ΠΡΟΣΩΠΑ
|
Henri De Toulouse - Lautrec |
|
Συντάκτης: Μαρία Μποϊλέ
|
|
Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2012 18:25 |
 Ο κόμης Henri De Toulouse - Lautrec γεννήθηκε στο Tarn το 1864 και πέθανε σε ηλικία μόλις 37 ετών στο μέγαρο Malrome το 1901. Για το νεαρό Henri, η μητέρα του ήταν το σημαντικότερο πρόσωπο στη ζωή του, αλλά αναμφίβολα κληρονόμησε το αχαλίνωτο ταμπεραμέντο του πατέρα του, με τον οποίο ερχόταν σε συχνή αντιπαράθεση.
Σε ηλικία 13 και 14 ετών αντίστοιχα, έσπασε πρώτα το ένα του πόδι και μετά το άλλο σε ατύχημα με άλογο. Το γεγονός αυτό κατέδειξε πως το αγόρι έπασχε από μία κληρονομική ασθένεια των οστών, την πυκνοδυσόστωση, τα κυριότερα συμπτώματα της οποίας έγιναν εμφανή γύρω στα δέκα του χρόνια. Σε όλη του τη ζωή, τα οστά του Toulouse-Lautrec ήταν εύθραυστα και αδύναμα, τα πόδια του σταμάτησαν να αναπτύσσονται και εκείνος δεν ξεπέρασε ποτέ σε ύψος το 1,52. (Φωτογραφία αριστερά: Αυτοπροσωπογραφία σε καθρέφτη, 1880, Λάδι σε χαρτόνι, 40,3x32,4εκ., Albi, Μουσείο Toulouse-Lautrec)
|
|
|
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα
|
|
Δευτέρα, 23 Ιανουάριος 2012 20:00 |
 Ζαν Φουκέ (Jean Fouquet 1420-1480). Γεννήθηκε στην Τουρ το 1420. Γάλλος ζωγράφος, διαφωτιστής και μινιατουρίστας από τους διασημότερους της εποχής του. Ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου γνωρίστηκε με τον Φρα Αντζέλικο και ζωγράφισε το πορτραίτο του πάπα Ευγενίου Δ'. Από την επαφή του με το νέο πνεύμα της Ιταλικής Αναγεννήσεως, η τέχνη του κέρδισε σε βάθος, χωρίς ωστόσο να απομακρυνθεί από τη γαλλική παράδοση του Μεσαίωνα και γοητεύτηκε από την απόδοση του χώρου στην ιταλική ζωγραφική. Γυρίζοντας από την Ιταλία, ο Φουκέ ευτύχησε να έχει την προστασία του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ'. (Φωτογραφία αριστερά: Αυτοπροσωπογραφία, 1450)
|
|
Συντάκτης: Μαρία Μποϊλέ
|
|
Τρίτη, 10 Ιανουάριος 2012 18:19 |
 "Artemisia Gentileschi - pictrix celebris", Μετάλλιο προς τιμήν της, 1625-1630Η Artemisia Gentileschi (1593-1651/3) υπήρξε η σημαντικότερη, και σχεδόν μοναδική, ζωγράφος της τέχνης του Μπαρόκ που αναγνωρίστηκε ως ισάξια ανάμεσα στους άρρενες συναδέλφους της. Έζησε κατά τη διάρκεια του α΄ μισού του 17ου αιώνα, σε μία εποχή που το γυναικείο φύλο δεν είχε ακόμα κατακτήσει την κοινωνική θέση που του άρμοζε, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να θεωρούνται ως διανοητικά και ψυχικά κατώτερα όντα έναντι των ανδρών.
|
|
Φρα Τζοβάννι ντα Φιέζολε - Fra Giovanni da Fiesole (Φρα Αντζέλικο) |
|
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα
|
|
Τρίτη, 27 Δεκέμβριος 2011 22:24 |
 Αντζέλικο Μπεάτο (Beato Angeliko). Ιταλός ζωγράφος της πρώτης περιόδου της Αναγεννήσεως (Βίκκιο ιν Μουτζέλλο γύρω στο 1400-Ρώμη 1455). Ο Φρα Τζοβάννι ντα Φιέζολε, (Fra Giovanni da Fiesole), στον αιώνα του γνωστός ως Γκουίντο ντι Πιέτρο, επονομάστηκε Αντζέλικο (αγγελικός), για την εξαιρετική χάρη των εικόνων του και επειδή στα πρόσωπα και στις στάσεις των μορφών που απεικόνισε φαίνεται η καλοσύνη της ψυχής του. Μπεάτο (μακάριος) από την λαϊκή παράδοση, που τον θεωρούσε ως τον μεγαλύτερο θρησκευτικό ζωγράφο της Αναγεννήσεως.
|
|
Συντάκτης: Μαρία Μποϊλέ
|
|
Τρίτη, 13 Δεκέμβριος 2011 15:20 |
 «Αρρώστια, τρέλα και θάνατος ήταν οι σκοτεινοί φύλακες άγγελοι που στάθηκαν στο λίκνο μου και με συντρόφεψαν όλη μου τη ζωή», είχε πει ο Edvard Munch (1863-1944) σε μία φράση που συντάσσει, ίσως, το πιο πυκνό και μεστό αυτοβιογραφικό σημείωμα. Ήταν Νορβηγός ζωγράφος και χαράκτης, ένας από τους κύριους προδρόμους του εξπρεσιονισμού.
|
|
Μαζάτσιο Τζιοβάννι - Masaccio Tommaso di ser Giovanni Guidi |
|
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα
|
|
Κυριακή, 27 Νοέμβριος 2011 16:28 |
 Μαζάτσιο Τζιοβάννι (Masaccio Tommaso di ser Giovanni Guidi, ή Cassai), Ιταλός ζωγράφος (Σαν Τζοβάννι Βαλντάρνο, Αρέτσο 1401-Ρώμη 1428). Γεννήθηκε κοντά στην Φλωρεντία και πέθανε νεότατος στη Ρώμη. Είχε βαπτιστεί Τομάζο (Θωμάς), αλλά τον φώναζαν Μαζάτσιο (ατζαμής Θωμάς), για την έλλειψη πρακτικού πνεύματος και την ατημέλητη εμφάνισή του. Η τέχνη του λιτή, εστιάζει στο σωματικό και πνευματικό βάρος των προσώπων του. Ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για την απλή και κάποτε φτωχική και παραμελημένη, ζωή του και λίγα είναι τα βέβαια έργα του, που είχαν μεγάλη σημασία για την καλλιτεχνική ανανέωση της Φλωρεντίας στον 15ο αιώνα.
Πρόλαβε να δημιουργήσει ένα έργο πολυσήμαντο για την επιβλητική απλότητα, την ήρεμη μεγαλοπρέπεια του, την έξοχη αρμονία της συνθέσεως, αρετές που εκφράζουν ένα υψηλό καλλιτεχνικό ήθος. Το 1422 βρίσκεται εγγεγραμμένος στη συντεχνία των γιατρών και των φαρμακοποιών και το 1424 στον κατάλογο των ζωγράφων της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά. Πριν από το έτος αυτό είχε ζωγραφίσει τη νωπογραφία των «Εγκαινίων» στο αίθριο της μονής των Καρμηλιτών στη Φλωρεντία, που είχε καταστραφεί. (Αριστερή φωτογραφία: "Παναγία με ψευδο-αραβικό φωτοστέφανο", 1426).
|
|
Συντάκτης: Μαρία Μποϊλέ
|
|
Παρασκευή, 11 Νοέμβριος 2011 23:13 |
 Ο Gustav Klimt (1862-1918) ήταν Αυστριακός ζωγράφος και, μάλιστα, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος της Sezession (Απόσχισης) της Βιέννης. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της Art Nouveau, ενώ υπήρξε από τους πρώτους που κατάφεραν να συνδυάσουν την εικονιστική με την αφηρημένη ζωγραφική. (Αριστερή φωτογραφία: Το φιλί, 1907-08, ελαιογραφία σε μουσαμά, 180x180εκ., Αυστριακή Πινακοθήκη Βιέννης, Ανάκτορο Belvedere.)
|
|
Σιμόνε Μαρτίνι - Simone Martini |
|
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα
|
|
Πέμπτη, 27 Οκτώβριος 2011 20:52 |
 Σιμόνε Μαρτίνι (Simone Martini), Ιταλός ζωγράφος, (Σιένα 1284-Αβινιόν 1344). Ένας από τους μεγαλύτερους γοτθικούς καλλιτέχνες και εκπροσώπους της σχολής της Σιένας του 14ου αιώνα. Η δραστηριότητά του είναι άγνωστη ως το 1315, που η Κοινότητα της Σιένας παράγγειλε στον Μαρτίνι μια «Μαεστά» (Παναγία εν Δόξη). Το πρώτο σωζόμενο χρονολογημένο έργο του είναι η «Μαεστά», νωπογραφία του 1315 στο δημαρχείο της Σιένας. Ο Μαρτίνι οργάνωσε την σύνθεση με μια ιδιαίτερη αίσθηση του χώρου. Αντικατέστησε την ιερατική ακινησία των αγίων της «Μαεστά» της μητροπόλεως της Σιένας με την έντονη συνομιλία των μορφών, που αν και τοποθετημένες σε διαφορετικά επίπεδα, συντονίζουν την προσευχή τους με τις ζωηρές διασταυρώσεις των βλεμμάτων και με τον απαλό ρυθμό της γραμμής, που διατρέχει τις μορφές και καταλήγει στην κυματοειδή κίνηση του κιβωρίου. (Αριστερή φωτογραφία: Simone Martini, "Μαεστά", τμήμα, 1315).
|
|
Συντάκτης: Μαρία Μποϊλέ
|
|
Κυριακή, 09 Οκτώβριος 2011 23:55 |
 Μιχάλης ΤόμπροςΗ ελληνική γλυπτική του 20ού αιώνα ευτύχησε να έχει έναν πραγματικά ταλαντούχο και πληθωρικό γλύπτη, τον Μιχάλη Τόμπρο (1889-1974), ο οποίος στην πρώιμη περίοδο της καριέρας του δοκίμασε τις ικανότητές του στις κλασικές φόρμες, ενώ εν συνεχεία πειραματίστηκε σε καινοτόμες και εξαιρετικά πρωτοποριακές, για την Ελλάδα, μορφές έκφρασης.
|
|
Γιάν βαν Άυκ - Jan van Eyck |
|
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα
|
|
Παρασκευή, 16 Σεπτέμβριος 2011 20:26 |
 Γιάν βαν Άυκ (Jan van Eyck), Φλαμανδός ζωγράφος (Μάαστριχτ 1390 ? Μπρύζ 1441). Ιδρυτής της φλαμανδικής αναγεννησιακής σχολής, σημειώνει τη μετάβαση από το υστερογοτθικό, μεσαιωνικό πνεύμα στην καινούρια νατουραλιστική όραση. Από το 1422 έως το 1425 εργάστηκε στη Χάγη, στην υπηρεσία του κόμη της Ολλανδίας Ιωάννη της Βαυαρίας. Αργότερα έγινε αυλικός ζωγράφος του Φιλίππου του Αγαθού, δούκα της Βουργουνδίας και με την ιδιότητα αυτή ανέλαβε πολλές διπλωματικές αποστολές, όπως την εκτέλεση της προσωπογραφίας της πριγκίπισσας Ισαβέλλας στην Πορτογαλία το 1428-1429. Για ένα διάστημα παρέμεινε στη Λίλλη, στον πύργο του Εσντέν και το 1432 εγκαταστάθηκε στην Μπρύζ συνεχίζοντας την γόνιμη δραστηριότητά του έως τον θάνατό του. Ορισμένοι υποστήριξαν ότι η τέχνη του βαν Άυκ κατάγεται άμεσα από την ζωγραφική του Μελχιόρ Μπρέντερλαμ και ιδίως από μερικές μικρογραφίες των αδερφών Λίμπουργκ στο ευχολόγιο του δούκα ντε Μπερρύ «Οι πλουσιότατες ώρες του δούκα του Μπερρύ» (1409-1416). (Πάνω αριστερά φωτογραφία: Αυτοπροσωπογραφία, 1433).
|
|
Γκρύνεβαλντ Ματίς (Matthias Grunewald) - Mathis Gothardt Neithardt |
|
Συντάκτης: Ρουμπέκα Κατερίνα
|
|
Τετάρτη, 20 Ιούλιος 2011 22:03 |
 Γκρύνεβαλντ Ματίς (Matthias Grunewald, όνομα με το οποίο είναι γνωστός ο Mathis Gothardt Neithardt). Γερμανός ζωγράφος (Βύρτσμουργκ 1470-1480- Χάλλη 1528). Ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για τη ζωή του. Μεταξύ 1481 και 1488 εργάστηκε στο Ασάφφενμπουργκ, στα σύνορα Βαυαρίας και Έσσης, υπό την προστασία του Επισκόπου Χένριχ Ράιτσμαν. Ένας συγγραφέας του 17ου αιώνα τον αποκαλεί «Γερμανό Κορρέτζιο». Από τότε στα έργα αυτά και σε άλλα που έμοιαζαν φτιαγμένα από τον ίδιο μεγάλο καλλιτέχνη, βάζουν συνήθως την ετικέτα Γκρύνεβαλντ. Τα λίγα έργα του που έχουμε είναι εικόνες παραδοσιακού τύπου για την Αγία Τράπεζα, σε μεγάλες και μικρές επαρχιακές εκκλησίες. [Πάνω αριστερά φωτογραφία: Ιωάννης Ευαγγελιστής (πιθανόν αυτοπροσωπογραφία)]
|
|
|
|
|
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 Επόμενο > Τέλος >>
|
|
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL |
|
