bookmarks

Greek artists communityartspot-radioartchannelgallery

Αναζήτηση

Σύνδεση/Εγγραφή



Αντρέα Μαντένια
Συντάκτης: Κατερίνα Ρουμπέκα   
Πέμπτη, 10 Ιούνιος 2010 19:11
Ευρετήριο Σελίδων
Αντρέα Μαντένια
σελ.1
Όλες οι σελίδες
JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
mantegna_antrea
Andrea Mantegna
Andrea Mantegna, Ιταλός ζωγράφος (Νησί Καρτούρο, Πάντοβα 1431-Μάντοβα 1506). Γιός ξυλουργού, έδειξε από μικρός την κλίση του στη ζωγραφική και μαθήτευσε στην Πάντοβα, στο εργαστήριο του Φραντσέσκο Σκουαρτσιόνε, που τον υιοθέτησε όταν ήταν δέκα ετών. Η μαθητεία αυτή του επέτρεψε να έλθει σε επαφή με τον ουμανιστικό κύκλο που είχε σχηματιστεί στην Πάντοβα, από τους οπαδούς του Ντονατέλλο, ο οποίος εργαζόταν τότε στον ανδριάντα του Γκατταμελάτα. Από τα πρώτα έργα του Μαντένια, όπως «Η Παναγία με εννέα Αγίους», διακρίνεται η επίδραση της φλωρεντινής τέχνης, που είχε εφαρμόσει την ανακάλυψη της προοπτικής σε γλυπτικά και ζωγραφικά έργα. Πολλοί αναγεννησιακοί καλλιτέχνες, ο Λίππι, ο Πάολο Ουτσέλλο, ο Αντρέα ντελ Καστάνιο και ο Ντονατέλλο, είχαν ήδη εργαστεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο Βένετο.
The_Dead_Christ1490
Ο Χριστός νεκρός (1490)

Στη διαμόρφωση του Μαντένια συντέλεσε και ο κλασικισμός, ο οποίος εκδηλώθηκε σε αυτόν όχι μόνο με τη θεματογραφική έξαρση του ηρωικού ρωμαϊκού πνεύματος, αλλά και με το αρχαιολογικό ενδιαφέρον του, που διατυπώνεται στις περιγραφικές λεπτομέρειες και στη χρήση κλασικών αρχιτεκτονημάτων και ερειπίων. Τα στοιχεία αυτά εμφανίζονται στο πρώτο του έργο, το παρεκκλήσιο Οβετάρι στην Πάντοβα, από το οποίο διασώθηκαν μερικά τμήματα μετά τον βομβαρδισμό του στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Οι τοιχογραφίες αυτές που είχαν παραγγελθεί στον Μαντένια και σε άλλους καλλιτέχνες και είχαν εκτελεστεί μεταξύ του 1448 και του 1455, είχαν τα σημάδια της ισχυρής προσωπικότητας του Μαντένια. Εκεί παρουσιάζονται ορισμένα τυπικά ώριμα χαρακτηριστικά μεταγενέστερων έργων του, όπως η τολμηρή προοπτική, η γνώση των αρχιτεκτονικών αναλογιών και η πλαστική δύναμη των μορφών. Τα στοιχεία αυτά δεν εξασθένησαν ούτε όταν ο καλλιτέχνης επιδόθηκε στις χρωματικές αναζητήσεις του, επηρεασμένος από τη φιλική και αργότερα συγγενική οικογένεια του Γιάκοπο Μπελλίνι, του οποίου παντρεύτηκε την κόρη το 1454.

1462-1464_i_peritomh
Η Περιτομή (1462-1464)
Το 1459 ζωγράφισε για την εκκλησία του Αγίου Ζήνωνος της Βερόνας ένα τρίπτυχο με την «Παναγία ένθρονη και Αγίους». Ένα τμήμα του είναι η περίφημη «Σταύρωση», ακίνητη αναπαράσταση του πόνου που διαχέεται σε όλο τον πίνακα, από τους βράχους του βάθους ως το τοπίο με τους πύργους και τη Θλιμμένη ομάδα με τις τρείς Μαρίες. Με την ίδια τεχνοτροπία είναι εκτελεσμένη και η «Προσευχή στον κήπο της Γεσθημανή», ενώ το αποκαλούμενο «Τρίπτυχο των Ουφίτσι», ανήκει στην περίοδο της Μάντοβα. Το 1460 ο ουμανιστής μαρκήσιος Λουντοβίκο Γκοντζάγκα τον προσκάλεσε στη Μάντοβα. Εκεί ο Μαντένια δημιούργησε τα σημαντικότερα έργα του, αρχίζοντας από τη διακόσμηση του παρεκκλησίου του ανακτόρου και τις τοιχογραφίες της Νυφικής Αίθουσας. Σε αυτή την τετράγωνη αίθουσα ζωγράφισε τους θριάμβους της οικογένειας Γκοντζάγκα σε διάφορες σκηνές, που αναπτύσσονται στους τοίχους και στον θόλο. Ο Μαντένια για να διευρύνει το δωμάτιο χρησιμοποίησε διάφορα τεχνάσματα, όπως την προοπτική απόδοση των μορφών από κάτω προς τα επάνω ή τη δεξιοτεχνική προοπτική διακόσμηση του θόλου με τις μονόχρωμες υποδιαιρέσεις που καταλήγουν στο ψευδαισθητικό άνοιγμα με ένα κύκλο από γυναίκες και παιδιά που σκύβουν πάνω από ένα στρογγυλό μπαλκόνι. Τις προοπτικές αυτές λύσεις θα επαναλάβουν αργότερα ο Κορρέτζιο, ο Πάολο Βερονέζε και άλλοι. 

1466_kadinalios_karlo
Προσωπογραφία του Καρδινάλιου Κάρλο των Μεδίκων (1466)
Γύρω στο 1485 ο Μαντένια άρχισε την παραγγελία του Φραγκίσκου Β? από εννέα πίνακες με τέμπερα που χρησιμοποιήθηκαν για σκηνικά και είχαν θέμα τους «Θριάμβους του Καίσαρος». Οι πίνακες, με το ιστορικό θέμα τους, έδωσαν στο Μαντένια την ευκαιρία να αναπτύξει και να επιβάλει τον κλασικισμό. Ο καλλιτέχνης ταξίδεψε αρκετές φορές στη Φλωρεντία και στη Ρώμη. Η χαρακτηριστική ακρίβεια του σχεδίου βοήθησε τον Μαντένια να γίνει και μεγάλος χαράκτης, τον οποίο μελετούσε και ο Ντύρερ. Στο έργο του «Προσωπογραφία του καρδινάλιου Κάρλο των Μεδίκων» (1466), παρατηρούμε τη ρωμαλέα απεικόνιση του θέματος και η προσοχή συγκεντρώνεται στα ανάγλυφα χαρακτηριστικά, επισκιάζοντας τη σειρά των προσωπογραφιών των Γκοντζάγκα. Το έργο φιλοτεχνήθηκε στην Φλωρεντία. Στα κυριότερα χαρακτηριστικά του η αμφισβητούμενη χρονολογία των οποίων κυμαίνεται μεταξύ του 1466 και του 1475, ανήκουν η «Θεοτόκος με το Βρέφος» και ο «Ενταφιασμός του Χριστού», οι δύο «Βακχείες» και οι δύο «Συμπλοκές των θαλάσσιων Θεών».

Τελευταία βρέθηκαν στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέου στη Μάντοβα και αποκαταστάθηκαν μερικές τοιχογραφίες του Μαντένια που αποδίδονται άλλοτε στον Κορρέτζιο. Στα έργα των τελευταίων του χρόνων ανήκουν η «Παναγία της Νίκης», ο «Θρίαμβος της Αρετής» και ο «Παρνασσός». Η ένταση των χρωματισμών στις δύο τελευταίες μυθολογικές σκηνές θυμίζει τη ζωγραφική του Ραφαήλ. Μετά τον θάνατό του, βρέθηκε στο εργαστήριό του ο περίφημος «Νεκρός Χριστός», με τις εκπληκτικές προοπτικές βραχύνσεις.

Ανάμεσα στο πλήθος των έργων του πρέπει να αναφερθούν οι «Παναγίες», τα άπειρα σχέδια, μερικά διακοσμητικά ανάγλυφα και οι τερακότες των «Ευαγγελιστών», της «Παναγίας» και ενός «Αγγέλου», που προορίζονταν να χυθούν στον χαλκό και να τοποθετηθούν στη λάρνακα του Αγίου Άνσελμου, την οποία είχε παραγγείλει ο Λουντοβίκο Γκουντζάγκα στον Ντονατέλλο και παρέμεινε ανεκτέλεστη.

Προηγούμενο - Επόμενο >>
 

Πρέπει να συνδεθείτε πρώτα για να μπορέσετε να πραγματοποιήσετε σχόλιο. Η εγγραφή σας είναι δωρεάν.

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική του περιεχομένου του παρόντος ιστότοπου με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του Art magazine(Ν 2121/1993)